(shyma için)

estetik icat oldu bozuldu mertlik,
en şirin burun pinokyo' da şimdi.
yemiyor artık kurtlar,
başlığı kırmızı kızları.
salıyorlar iğfal edip edip.

kül kedisi,
ninesi prens çarlsın.
üvey annesini ziyaret etmiş bakırköyde
bir de nah çekmiş,
"bak kokoş karı haline,
alma mazlumun ahını,
çıkar böyle hastane hastane"
ve üvey kardeşleri komşu ülkelerde,
balolarda, davetlerde, partilerde,
ayaklarına münhasır
harley'lerini bırakmış
binlerce kere de,
dönup bakmamış kimse
"ne etcez tekini biz bu botların,
köşe bucak ciks mi arayacaz" diye.

derin bir aman çekmiş,
kötü kalpli kraliçe,
"bana ne lan pamuk prenses güzelse?
görürüm onu ben üç-beş seneye,
yosmada nerde,
bakım kürü, gerginleştirici, vesaire."
pamuk prenses de bıkmış beklemekten
deva opüşlü prensini,
almış bir güzel uykusunu, uyanmış.
sonra da her gece başka cüce, âleme dalmış.
cüce deyip geçme.
cüceleri küçümseme,
lakin büyüktürler
pamuktan bir sevgili buldular diye.

vazgeçmiş robin fukara beslemekten,
almış almış yemiş önce.
sonra da kurmuş bir işletme
paraya ne diyeceğini şaşırmış.
sıkılmış her şeyden bir gün.
çıkmış, dolaşırken rapunzel'e rastlamış.
istemiş babasından, almış.
zengin kocasıyla mutlu rapunzel,
konken partilerine dadanmış.

feleği şaşmış bu masalların,
"ne yapıyorlar lan bunlar,
kafa mı buluyorlar bizlen" diyip
kahramanları sendikalaşmış.
bulmuyor aslında,
kimse kafa bulmuyor sizle.
ama artık işler böyle.
ve masallar yeni,
masallar kadar biz yeniyiz,
vazgeçtik geçmişimizden
artık böyleyiz.

{ mart 2004 / eskişehir }